Ingewijd

Gisteren ontwikkelde ik mijn eerst filmpje in mijn doka-badkamer. Na een paar uur kreeg ik het ijskoude water toch op temperatuur en kon het afdrukken beginnen. Het is een gestuntel, geknoei en geknutsel maar als je de routine er in krijgt ga je er van houden.

Ik vraag me af hoe lang ik de producten zo in de baden kan laten staan voor ze uitgewerkt zijn. (Wie weet meer?)

 

Autosalon

Martin Parr goes Louis Vitton

Nu ik net begon te denken dat de groten der aarde geen  commercieel werk aanvaarden kom ik dit tegen. Ik ga er toch nog geraken met mijn kalenderfotografie (en ‘onvoldoende’) :p. Toegeven: dit kan je onmogelijk onderbrengen onder klassieke reclamefotografie. De ‘kitcherige’ details die Parr zo goed weet te versterken met zijn flitslicht kom je niet tegen bij andere sjakosjen. Net als in zijn reportagefoto’s ligt de nadruk op het detail. Daarvoor moet je een goed oog hebben, een kritische kijk en vooral genieten. Ik ben fan!
Verdorie, waarom ontdek ik dat nu pas, hij heeft overlaatst een lezing gegeven in het Fotomuseum dacht ik…

Jury

 Ik had zenuwen gisteren, en er was blijkbaar wel reden toe. Kort samengevat:

-Mijn beelden zijn te oppervlakkig, ik moet proberen er meer diepgang in te brengen.
-Samengaand met het vorige zijn het beelden die ‘anoniem’ zijn, mijn persoonlijkheid is er niet in te zien. Ik zou een eigen stijl moeten ontwikkelen.
-Op de vraag of ik mij laat beïnvloeden door iemand of ‘iets’ antwoorde ik dat ik naar heel veel beelden kijk en daar telkens iets uit oppik, maar ik neig niet bewust naar een fotograaf of een bepaalde stijl. Deze zomer zei een fotograaf me dat ik een klassieke stijl heb, dat beviel hem wel. Op onze school is dat niet de bedoeling.
-Ik maak mooie foto’s, ze kunnen zo op een kalender komen, het zijn postkaartjes en ik ga er zeker geld mee verdienen. Maar ook dit is niet waar ze in onze school op doelen.
-Meer je grenzen overschrijden, niet op veilig spelen dus, dat moet ik doen.

Dat komt wel hard aan als 5 docenten het daarmee eens zijn. Dat van de postkaartjes had ik voelen aankomen. Als ik alles verwerk en het terug nuchter kan bekijken vind ik altijd wel dat er iets inzit. Ook nu vind ik dat ze zeker geen ongelijk hebben. Ik wil meer diepgang in mijn beelden steken, hoe is een andere vraag maar ik ga er aan werken.

“Vind je dat je genoeg op bespreking bent gekomen?” Ik vond van wel, enkele docenten dachten daar anders over, waar ik niet mee akkoord ga en toch wel eventjes stomverbaasd van stond te kijken.

Hier enkele beelden uit de projecten Landschap, Portret en Reportage (wijk, over de grens en filmfestival). Er komen nog meer beelden op de site maar dat is voor later. Zeg gerust wat je er van vind!

Wijk

Portret

Landschap

Filmfestivval

 

 Over de grens: Deauville

Wachten

Donderdag is het de grote dag: jury. Er word nu nog volop gezwoegd, gezweet en gevloekt in de doka en in het digitaal printlokaal (vooral gevoelkt dan). Ondertussen ben ik al 4 uur aan het wachten om mijn digitale printopdracht te geven. Ik kan me dus maar beter met wat anders bezighouden. Hier een paar beelden die ik met mijn Fisheye camera heb genomen. Het is een eenvoudig ding, plastic en klein. Er zijn nog andere toestelletjes met 3 tot zelfs 9 lenzen. Leuke hebbedingetjes op www.lomography.com

Polaroid

Ik las ergens dat je de emulsie van Polaroids helemaal kan vervormen. Uittesten dus. Deze is eigenlijk een volledig zwart beeld (als gevolg van knopjes uittesten). Nu weet ik dat het lukt, er volgen ongetwijfeld nog experimentjes.

 

Dagje Antwerpen

Vandaag was er een okkasiefotobeurs in Antwerpen: www.fotografiebeurs.be Niet echt veel soeps. Deze man dacht er anders over:)

Gelukkig was Vanfleteren zo vriendelijk om z’n foto’s nog wat langer te laten hangen zodat ik ook eens een kijkje kon gaan nemen.

Als ik zijn foto’s zag in de krant of andere media dacht ik steeds ‘jaja, portretten met weinig scherptediepte, zijn handelsmerk, blabla’, maar als je daar zo staat voor die gigantische prints denk je er wel anders over. Het was een verrassende tentoonstelling die je echt meevoert. Vooral de foto’s op de verste muur vertellen zó veel. Net een YouTube filmpje dat je in je hoofd afspeelt: de mensen die tegen de fotograaf hun hele leven vertellen, de sfeer en zelfs bijna de geur die je tegemoet komen.

(Er zit waarschijnlijk nog te veel examenstof in mijn hoofd want ik had er even niet op de ISO gelet, een hele dag op 800 dus… Maar sstt, niet doorvertellen.)

Foodscapes

Deze morgen in de krant gezien: Fotograaf Carl Warner fotografeert landschappen gemaakt uit voedsel. Ik kan er naar blijven kijken, je ziet telkens iets nieuws en je vraagt je af hoe hij het voor elkaar krijgt.

Pannenkoek Magic

Een mens moet zich met iets bezighouden en waarom ook niet met pannenkoeken versieren op www.nutella.be Help Kim een superdeluxe pannenkoekenset winnen en stem via de site op Pannenkoek Magic. Je maakt er de wereld een beetje beter mee!

En maar niet willen sneeuwen

Wordt dit het dan? Mijn sneeuwlandschap voor dit jaar? Slechts een zielig laagje bevroren mist dat is neergedwarreld…
(Ik krijg het beeld er nog steeds niet volledig op   500×333px )