Fata Morgana: het einde

Eindelijk! Wat een week zeg. Het is ongelofelijk hoe een tv-programma een hele gemeente zich een week lang kan laten engageren om zo iets decadents, iets nutteloos en spectaculair in elkaar te steken. Alle Wetteraars wouden absoluut alle vijf sterren in de wacht slepen en deden daarvoor soms de gekste dingen die ze anders van zichzelf nooit zouden verwacht hebben. Vanaf nu zijn we niet langer een gemeente maar een stad, ja een ‘vijfsterrenstad’!

Je mag nog zo anti-fata morgana zijn, als het in jouw gemeente plaatsvindt is het helemaal anders, en zeker wanneer je er zelf intensief aan meewerkt.

Ik ga maar eens een selectie maken in mijn 537 foto’s en mijn flickr-pagina opfrissen. Hier enkele beelden van vrijdag.

Boekentassen ophangen

Vlnr: Gerd, Tom en Tor

Jumpende ouders

Geena from a diffrent view

Nog 7 keer slapen

En dan zit ik eindelijk op het vliegtuig richting kangoeroeland. Het heeft lang geduurd voor alles in orde was. Eerst was de vertrekdatum een probleem, dan was ik plots invalide en toen was de tour volgeboekt. Als nu mijn elektronisch visum nog zegt dat ik geboren ben op 1 april 1988 in plaats van 1 april 2008, zoals het er nu op staat dan kan ik gerust zijn.

Allemaal heel spannend en heel leuk, alleen dat inpakken is minder. Als je naar het zonnige zuiden gaat weet je wat mee te nemen: niet veel. Maar Australië is groot en kent dus wel wat temperatuursverschillen. Winterjas? Shorts? In totaal mag ik maar 20 kg mee hebben. Veel schoenen thuis laten…zucht.

Mijn fotomateriaal moet in mijn handbagage passen. Nu twijfel ik of ik mijn analoog materiaal ook mee zou nemen. Filmpjes zouden problemen geven aan de douane. Als ze door de controle met x-rays gaan worden ze belicht, minimaal wel, maar hoe minimaal? Bovendien weegt mijn camera nogal veel. Aan de andere kant heb ik een aantel toffe lenzen voor analoge fotografie en wil ik daarmee wat meer proberen.

En dan die laptop. Hij is klein en weegt amper 1,5kg maar ik kan hem niet 24/24h bij mij hebben. Is het te riskeren hem achter laten in de kamer? De accomodatie gaat van tent, logde, cruise tot hotel, resort. Toch wil ik het thuisfront op de hoogte houden van mijn belevenissen via deze blog en mijn foto’s kunnen bekijken op een iets groter scherm dan dat van mijn camera.

Alleszins, dit wordt me een avontuur. In ‘de boekjes’ lees ik dat veel bezoekers het er zo naar hun zin hebben dat ze niet meer terug komen…

Oproep

Wetteren is op zoek naar boekentassen! Wie er thuis nog heeft (geen rugzakken) mag ze naar De Poort in Wetteren komen brengen. Tegen vrijdag moeten we er 5000!!! hebben en met de opbrengst van vandaag zie ik ons daar niet aan komen. Alle hulp is welkom dus. Je kan je boekentas terugkrijgen als je naam en adres er in stopt.

Fata Morgana in Wetteren

Het moest er eens van komen, Geena en Steph die met hun hele konvooi in onze gemeente belanden. Dit moeten we met z’n allen verwezenlijken:

1. 0rganiseer vrijdagavond een mega after school party waarop ook 500 ouders jumpen.
2. Maak deze week op minstens 150 verschillende scholen 1500 originele klasfoto’s …mét Fata Morgana logo.
3. Zet 1000 leerkrachten letterlijk en figuurlijk in de bloemen.
4. Componeer een einde-schooljaarslied en zorg dat het hele publiek daarna een ‘graduation cap’ in de lucht kan gooien.
5. Hang letterlijk 5000 boekentassen aan de haak.

En ik maar foto’s maken natuurlijk.

Steph Goossens jaagt op Wettereaars die boekentassen wil verzamelen

De crew

Nog steeds op jacht

Brandweer inhuren om de Markt te filmen

Titanenwerk

Weinig gepost de laatste dagen. Dat komt omdat ik de hele week foto’s heb gesorteerd. Prints sorteren is nog leuk maar harddisks opkuisen zorgt er voor dat je scheel gaat kijken op het scherm. En dan gaat dat natuurlijk niet meer zo goed want dan staan je foto’s er steeds dubbel op! (Haha eh heb je’m…hmm)

Nu nog een selectie maken om mijn site aan te vullen, want die staat ook alweer bijna een jaar onaangeroerd.

De voorbereidingen van mijn reisje gaan nu voor op nieuwe beelden maken en omdat ze nu toch zo netjes geclasseerd zijn krijgen jullie nog een paar beelden uit het archief.

Uit de reportage Duivenmelkers

Eveline goes B&W

Ik maak bijna nooit zwart-wit beelden. Als ik dat wel doe is het omdat

- het verplicht is
- ik met Hasselblad studioportretten maak
- ik met TC objecten moet fotograferen
- ik dacht dat er een kleurenfilmpje in de camera zat terwijl er een zw in zat
- de foto’s in kleur op geen zak trekken en ze in zw nog min of meer te redden zijn, zoals hier.

Digitaal is alles grijs en plat tenzij ik de beelden kapotphotoshop. Analoog gaat er altijd wel iets fout bij het opnemen, of in de ontwikkeling.

Gisteren ging ik voor Kwets naar een processie ter ere van de Heilige Antonius in Ten-Ede. Eigenlijk moest ik schepen De Geyter verrassen maar hij was me voor en reeds vertrokken naar een dringende vergadering. Dan maar de processie gefotografeerd.

 

Grote dag

Morgen is het dan weer zo ver: jury. Het lijkt alsof ze met z’n vijven gezellig over leven en dood gaan beslissen. *Knal*, kop er af, weg ermee…

Natuurijk, als we even redelijke studenten zijn, weten we dat het er zo niet aan toe gaat. Het is een zware taak om er een ja of een nee op te plakken. Toch is de schrik om zonder kop terug buiten te gaan nog aanwezig.

Het was me een jaartje wel. De eerste vijf weken ziek en dan half april kreupel, en ergens daar tussenin al half afgeschoten op de eerste jury. Maar goed, als ik mij op lastige vragen voorbereid komt Wat zijn je sterke punten? en dan kan ik zeker zeggen “Mijn doorzettingsvermogen”. De zwakke, daar beginnen we niet aan. Nu nog niet, eerst pep-talk. You can do it Eveline! Jaja.

Aan al mijn lotgenoten: veel succes gewenst!

(Aan Dieter en Bert: vraag die duivel maar om wat extra kaarsjes te branden daar.)

Apocalyps

De wereld gaat kapot! Ik wist het gewoon. De eco-mannetjes schreeuwen het al jaren van de daken, en ze hadden gelijk.
Dat milieu, daar geeft niemand een zier om, maar mijn arme lensje (jullie weten het nog wel), mijn 17-85mm die het begaf was al een aanzet, en nu mijn flitsers! Eerst gingen ze nog af als ze daar zin in hadden, nu geven ze geen kick meer.
En dat is nog niet alles, de rest van mijn fotomateriaal zal er ook moeten aan geloven. Het kijkvierkantje (of hoe je het ook mag noemen) van mijn Mamiya is opeens een paar lammellen armer waardoor het almaar terug dichtvalt.
Ook de batterijen van de draadloze muis ontploffen zomaar, al tot drie keer toe!
En dan gisteren -nu valt het niet meer te ontkennen- blaast ook de magnetron zijn laatste adem uit. Ok dat laatste heeft niets met fotografie te maken, maar een fotograaf moet ook eten he.

Tjonge jonge…alles wijst er gewoon op, nu begin ik pas echt bang te worden…

Chique dinges

‘Kunst’ is voor een groot deel ook ‘kunnen’, vind ik.

Ryan Fedyk maakt animatiefilmpjes. Vrolijk zijn ze niet, maar wel heel bewonderenswaardig. Gevonden via LamaZone

Taylor James beheerst digitale beeldbewerkingstechnieken als geen ander. Zeer schoon. Opgerakeld via Klaas

 

Onweer

Kant zou het subliem genoemd hebben. Veilig en droog kon ik gisteren het onweer bewonderen vanuit mijn raam. De arme fietser zal het minder subliem gevonden hebben.