Het academiejaar is nog geen week bezig en ons eerste schooluitstapje zit er al op. Photokina in Keulen is een gigantische fotobeurs waar je alles wat je maar kan bedenken dat met fotografie te maken heeft vindt. Althans, de foldertjes ervan.
Eerst en vooral wou ik Canon gaan zoeken (veel zoeken is er niet aan, het staat gewoon pal voor je als je binnekomt) en de 5D eens testen, maar dat denken natuurlijk ALLE Canon gebruikers waardoor er eigenlijk al geen doorkomen meer aan was.
Bij Sigma had ik meer geluk. Een 10mm op mijn 400D:
Stilleven zonder eerst zelf uren in de studio te zitten prutsen met lampjes.
Lomography Lounge
Uiteindelijk naar huis gegaan met een paar kilo foldertjes en een buil op mijn hoofd als gevolg van een rondvliegende Junglespeed-totem…
Wetteren is op zoek naar boekentassen! Wie er thuis nog heeft (geen rugzakken) mag ze naar De Poort in Wetteren komen brengen. Tegen vrijdag moeten we er 5000!!! hebben en met de opbrengst van vandaag zie ik ons daar niet aan komen. Alle hulp is welkom dus. Je kan je boekentas terugkrijgen als je naam en adres er in stopt.
De wereld gaat kapot! Ik wist het gewoon. De eco-mannetjes schreeuwen het al jaren van de daken, en ze hadden gelijk.
Dat milieu, daar geeft niemand een zier om, maar mijn arme lensje (jullie weten het nog wel), mijn 17-85mm die het begaf was al een aanzet, en nu mijn flitsers! Eerst gingen ze nog af als ze daar zin in hadden, nu geven ze geen kick meer.
En dat is nog niet alles, de rest van mijn fotomateriaal zal er ook moeten aan geloven. Het kijkvierkantje (of hoe je het ook mag noemen) van mijn Mamiya is opeens een paar lammellen armer waardoor het almaar terug dichtvalt.
Ook de batterijen van de draadloze muis ontploffen zomaar, al tot drie keer toe!
En dan gisteren -nu valt het niet meer te ontkennen- blaast ook de magnetron zijn laatste adem uit. Ok dat laatste heeft niets met fotografie te maken, maar een fotograaf moet ook eten he.
Tjonge jonge…alles wijst er gewoon op, nu begin ik pas echt bang te worden…
Mijn post over tijdverpilling door het lezen van blogs was geen goeie zet blijkbaar. De statistieken gingen de dieperik in :p. Iets anders dus nu.
Kwets, Onafhankelijk Maandblad voor de Vrije Wetteraar, is een tijdschrift -en de naam zegt het zelf- over het wel en wee van Wetteren. U kent de naam ergens van, zegt U? Uiteraard, van het nu reeds legendarische Kwets-bier!
Voor de editie van juni trok ik naar het, toen zonovergoten zwembad De Warande. Het resultaat is te bekijken voor slechts 2,50€ en te verkrijgen via de site of de verdelers.
De zoektocht naar Wally haalde de publicatie helaas niet, dus mag je hem hier een zoeken. Ja inderdaad, alweer een ideaal tijdverdrijf. Klik voor een grotere versie.
Klikkend van de ene blog naar de andere ontdek je altijd wel iets nieuws. Alleen ben ik met al dat geklik steeds de blog kwijt van waar ik het haalde (waarvoor mijn excuses aan desbetreffende).
Yeondoo Jung is een Koreaanse photo artist die encseneringen maakt waarvoor hij goed heeft gekeken naar theater- en filmsets. Dat wil hij ook niet verbergen. Zijn Locations zijn surreeële tafereeltjes, voor Wonderland baseert hij zich op kindertekeningen en aan zijn behangpapier gingen heuse dansavonden met studiobelichting vooraf.
Over dit beeld hoop ik een essay van vijf pagina’s neer te pennen, ter gelegenheid van mijn keuzevak. Ik wacht nog op een maga-inspiratieboost.
Gisteren terug naar het ziekenhuis geweest. De plaaster moest er af om nog een foto te nemen. Blijkbaar is het niet het been dat gebroken is maar wel de buitenenkel (op twee plaatsen dan nog), hoewel dat voor mij ook nog als been telt. Vreemd dat zo een mini barstje zo veel pijn kan doen, en vooral zo een opgezwollen been geeft!
Het verdict: vier à vijf weken plaaster en zes weken revalidatie. Nét genoeg om de week daarna op reis te verstrekken
Woensdag 16 april kan je, met een hapje en een drankje, in ons eigenste charmante academiegebouw beelden van alle vier de jaren fotografie bewonderen. Foto’s van de laatstejaars zullen dan ook geveild worden, een kans om het werk van grote fotografen in wording nu al in huis te halen, voor het onbetaalbaar wordt .
(Academiestraat 2, Gent. Laat u niet afschrikken door het uiterlijk)
FOAM, het Amsterdams fotomuseum exposeert foto’s van Weegee. Er zijn zelfs originele prints te zien. Dat doet mij dan wegdromen… Weegee, altijd als eerste op de crimescene. *Flash*, een levenloos lichaam in een plas bloed verschijnt even later in het ontwikkelbad en staat na een paar uur al in de krant. Daar sta je dan, te kijken naar datzelfde stukje papier in een piekfijn gerestaureerd Hollands herenhuis.
Waar het eigenlijk in de eerste plaats om draaide was de tentoonstelling ter gelegenheid van 60 jaar Magnum in het Stedelijk Museum. Eerst word je ingeleid in de geschiedenis van het agentschap en dan kan je plaatsnemen op één van de schaars geplaatste bankjes. Je hebt een diascherm voor je waar het werk van een Magnumfotograaf op wordt geprojecteerd. Via een computerscherm kan je een volgende in de wachtrij plaatsen. Zo kan je een paar uur van scherm naar scherm hoppen. Wanneer, net zoals bij mij, de RGB-kleuren voor je ogen beginnen te flitsen is het tijd om ermee op te houden.
Op de terugreis kan je naar goede gewoonte een rotslechte film meepikken op het tv-scherm in de bus. Alhoewel, deze chauffeur had ‘Les triplettes de belleville’ in zijn voorraadkast liggen, een tekenfilm dat heel goed in elkaar is gestoken en een oooooohhhh*snif*-einde heeft.
Hartverscheurend nieuws in de krant deze morgen: Polaroid stopt met het maken van filmpjes. Ga ze dus maar alvast inslaan want ze worden duur, en dat waren ze al…
.
